Dün akşam Çekmeköy Trabzonlular Derneği Başkanı Hasan Keleş’in daveti üzerine dernek merkezinde düzenlenen etkinliğe gittik. Çekmeköy kaymakamı Adem Arslan, Çekmeköy Halk Eğitim Merkezi Müdürü Mustafa Kemal Topaloğlu, Çekmeköy Belediyesi Ruhsat ve Denetim Müdürü Aydın Türkmen, Çekmeköy mahalle muhtarları ve muhtar adayları, Çekmeköy’de ikamet eden ya da iş yapan Trabzonlu olmayan misafirler ve tabii dernek yönetim kurulu üyelerinin de katıldığı hoş bir etkinlik oldu. Dernek mensuplarının eşlerinin ya da annelerinin hazırlayıp gönderdiği hamsi, turşu, lahana çorbası, mısır ekmeği, sonrasında kemençe ve horon... Başkan Hasan Keleş bu tür toplantılarda çok önemli bir ayrıntı olan tanışma merasimini hiç ihmal etmiyor, yine etmedi.
Yiyip içtiklerimizi anlatma meraklısı değiliz, bir meramımız var. Onu da aşağıda açıklayacağız, biraz sabır...
Hemşehri dernekçiliği yeniden yorumlanmalı
İstanbul’da çok sayıda hemşehri derneğimiz var. Faydalı işler de yapıyorlar. Ancak hep söylediğimiz gibi zamanın ruhuna uygun yapılanmaları ve stratejiler uygulamaları gerekiyor. Bakınız, örnekle açıklayalım:
Diyelim ki Trabzon’un bir ilçesinin bir köyü adına kurulmuş bir dernek, İstanbul’un bir noktasında merkezi var. Mesela Trabzon Şalpazarı İlçesi Akçirişliler Derneği. İstanbul’a göçün en yoğun olduğu ilk zamanlarda aynı köylüler genellikle İstanbul’un aynı semtinde yoğunlaşırlardı, o zamanlar kurulmuş dernekler de yine o semtlerde kurulmuşlardır. Fakat zaman içinde şehrin değişik muhitlerine dağılmaya başladılar. Kimi ev aldı, kimi iş münasebetiyle uzaklaştı. Şimdi geldiğimiz noktada, bu derneklerin faaliyet yapmaları son derece zor hale geldi. (Az da olsa hâlâ bir arada yaşayanlar var, onlar istisna)
Bu dernekler tabii ki kapanmasın, olabildiğince faaliyetlerini sürdürsün ama problemin pratik çözümü, İstanbul’un her ilçesinde bir Trabzon derneği kurulması ve o semtte yaşayan Trabzonluların ilçe ve köy ayrımı olmadan o dernekte Trabzon geneli adına faaliyetlerde bulunmasıdır. Şu anda birçok ilçede Trabzon derneği var. Bahçelievler Trabzonlular Derneği, Ümraniye Trabzonlular Derneği, Sultanbeyli Trabzonlular Derneği ve daha birçoğu... Fakat Trabzon isminin ihtişamı ve gücü nispetinde etkili oldukları söylenemez. Tabii genel konuşuyoruz, bunların belki de en yenisi Çekmeköy Trabzonlular Derneği ve gerçekten yüksek bir efor ve enerjiyle yoluna devam ediyor. Sayın Başkan Hasan Keleş, her görüştüğümüzde Çekmeköy’de ciddi bir Trabzon nüfusu olduğunu, onlara ulaşmak ve temas etmek için yoğun bir çaba sarf ettiklerini ifade ediyor.
Hakkınızdan neden vazgeçiyorsunuz?
İstanbul’un ilçelerinde Trabzon adıyla kurulmuş derneklerin zayıf noktası, dernekte Trabzon’un bazı ilçelerinin daha çok adının geçmesi, o ilçeye mensup üyelerin daha baskın ve söz sahibi olması konusudur. Kiminde Çaykaralılar, kiminde Oflular, kiminde Maçkalılar ve benzeri... Bu kısmen doğrudur, kısmen de dernekçilikte gönlü olmayanların bahanesidir. Zayıf noktayı tahkim etmek ve ilçe ayırt etmeden her Trabzonlunun dernek bünyesinde yer almasını sağlamak öncelikle başkan ve yönetimin görevidir.
Bir başka zayıf nokta, özellikle son zamanlarda kurulan Trabzon derneklerinin siyasi iktidarın arka bahçesi olduğu ithamıdır. Bu ithamın haklı olduğunu varsaysak bile, kendini muhalif siyasi görüşe mensup görenlerin herkes kadar hakları olduğu bir yeri bırakıp gitmeleri mi gerekir? Mesela ilçe belediye meclisinde bir parti çoğunlukta diye diğerleri meclisi bırakıp gidiyor mu? “İkisi aynı şey mi?” Aynı şey değil tabii ama üzerinde sizin de hak sahibi olduğunuz dernekleri bu kadar kolay gözden çıkarmak size de garip gelmiyor mu? Ortağı olduğunuz bir mülkü, ortaklarınız hoşunuza gitmeyen davranışlarda bulunuyor diye hakkınızdan feragat mı ediyorsunuz?
Toparlayalım. İstanbul’da Trabzon sivil toplumculuğu, aynı ya da yakın semtte ikamet eden Trabzonluların Trabzon adına kurulmuş derneklere ilgi ve katılım göstermesiyle daha etkili olacaktır. Çekmeköy Trabzonlular Derneği güzel bir başlangıç yapmıştır, inşaallah örnek temsil edecektir.