Cumartesi akşamı Trabzonspor Rizespor’a 3-0 gibi farklı bir skorla yenildi. Fakat camia geneli Trabzonspor’un iyi futbol oynadığı gerekçesiyle başka bir üç farklı yenilgi kadar rahatsız olmadı bu sonuçtan.
Tabii aslında “iyi futbol oynamak” kavramı göründüğünden çok daha derin ve kişiden kişiye değişen bir olgu. Hakemin penaltı kararları tam bir facia, rakip kaleci hayatının maçını çıkardı, takım geçmiş maçlara göre çok daha derli toplu ve gayretli oynadı, hepsi tamam. Fakat üç tane çok hatalı gol yedi bu takım. Hele son golde defansın göbeğinin o kadar boş kalmış olması ancak halı sahada ilk kez bir arada futbol oynayan takımlarda hoş görülebilir. “İyi futbol”un neresine koyacağız bu acı gerçeği?
İnsanoğlu bir problem ya da problemler yumağıyla karşılaştığı zaman çözüm arar, ancak hem zihnen hem de bedenen tembelliğe meyilli olduğu için genellikle gördüğü ilk çözüm yoluna kilitlenir, o çözüm yolu uygulandığı zaman her şeyin düzeleceğini var sayar. Hepimiz başlıca problemin futbolcuların paralarını alamadıkları için oynamadıklarını, kendilerine ödeme yapıldığı takdirde bütün saha içi problemlerin düzeleceğini varsayıyorduk, açık olalım.
Fakat görüldü ki mesele sadece para değilmiş, takımın ayarı fena halde kaçmış. O da hemen düzelmez, zamana ihtiyaç vardır. Bu noktada Sadi Tekelioğlu’na yüklenilmemesi gerektiğini düşünüyorum. Birçoğumuz kendisini Trabzonspor teknik direktörlüğü için yeterli görmeyebilir, ancak lütfen herkes kendi mesleğini düşünsün ve mesleğiyle ilgisi uzaktan seyretmek olan birinin kendisine “sen bu işten ne anlarsın” dediğini var saysın. Var saydıktan sonra eleştirilerini tekrar gözden geçirsin. Trabzonspor’da görev yapıp da mecazi anlamda çarmıha gerilmeyen bir tane teknik adam var mı? Hiçbiri mi anlamıyordu bu işten?
Maç analizi esas alanımız değil, zaten biz de maçta olup bitenlerden yola çıkarak bir durum tespiti yapmaya çalıştık. Sahanın dışına çıkalım ve tespitlerimize devam edelim.
Muharrem Usta ile ekibi seçimi kazandı ve hemen iş başı yaptı. Tabii derhal muhalefet başladı, bunun karşılığında da hemen oflamalar puflamalar yükseldi. “Bırakın da rahat çalışsınlar, durun bakalım daha dün bir bugün iki…” mantıklı itirazlardı bunlar.
Katılmıyoruz. Hiçbir yönetim rahat bırakılmamalıdır, çünkü bırakıldığı takdirde rehavete kapılma riski son derece yüksektir, kim olursa olsun. İnsanın yaradılış özelliklerinden biridir bu. Başta kongrede aday olan İbrahim Hacıosmanoğlu ve Celil Hekimoğlu olmak üzere Trabzonspor’un önde gelen isimlerinin mevcut yönetime destek açıklamaları, birlikte maç seyretme gibi jestler sergilemeleri elbette güzel bir şeydir, ancak muhalefet tarafının yönetimi rahatsız etmesi rahat bırakmasından çok daha faydalıdır, bundan kuşkunuz olmasın.