Geçen hafta sonu İstanbul’da iki farklı Trabzon etkinliğine katıldık. İlki cumartesi akşamı Vakfıkebir Kültür ve Dayanışma Derneği’nin Üsküdar Belediyesi Valide Sultan Gemisi’nde düzenlediği, Vakfıkebirli iş insanları ve bürokratlarının davetli olduğu tanışma ve dayanışma programıydı. Vakfıkebirli bir iş insanı ve bürokrat değildik ama gazeteciydik ve ilk nüfus cüzdanımda doğum yeri hanesinde Vakfıkebir yazıyordu, çünkü o zaman Şalpazarı ilçe değil Vakfıkebir’e bağlı bir nahiyeydi.
Salon tamamen doluydu, aralarında haylice tanıdığımız olan ve aralarında Trabzon milletvekili Muhammet Balta ile Vakfıkebir belediye başkanı Muhammet Balta da olmak üzere çok sayıda seçkin Vakfıkebirli hemşehrimiz teşrif etmişti.
Genel anlamda güzel ve hoş bir etkinlik oldu, çünkü hep dediğimiz gibi gurbette iki ve daha fazla hemşehriyi bir araya getirmek her zaman olumlu bir hizmettir. Bir süredir görüşemediğimiz ahbaplarımızla hasret giderme şansı bulduk.
Tanışma ve dayanışma?
Pekâlâ, programın maksadı olan tanışma ve dayanışma hâsıl oldu mu? Ya da ne kadar oldu? Elbette bu tek bir programla olacak iş değildir, ben bile salonda bulunan bazı tanıdıklarımı isimleri anons edilince fark ettim. Yanımıza gelip de kendini tanıtan dernek yönetim kurulu üyesi Avukat Mehmet Birinci’den başkasıyla tanışmadım. Bu maksadın tek bir programla mümkün olamayacağını dernek başkanı Avukat Bedrettin İskender’e de gece devam ederken beyan ettim. Kendisi de bunun bilincinde olduklarını ama bu tip organizasyonları düzenlemenin son derece zor bir iş olduğunu söyledi. Haklıydı tabii ama zaten bir programla tek bilek, tek yumruk olmak mümkün olsaydı üç beş kişiyi bir araya getirebilen hükümet devirmeye kalkardı. Vakfıkebir alelade bir yer değildir. Adını bile Gülbahar hatun vermiştir ve Büyükliman hafzasının merkezidir. Kişiler ve kurumlar düzeyinde çok daha iyi yerlerde olmalıdır diye düşünüyoruz. Bunun için de daha farklı formatlarda etkinlikler düzenlenebilir. Bu iş tabii dernek yönetimine düşüyor.
*****
Pazar günü ise Erkan Ocaklı’yı anmak amacıyla her sene olduğu gibi Karacaahmet Mezarlığı’ndaki kabri başındaydık. Sağ olsun, TDF Gençlik Kolları yıllar önce böyle bir gelenek başlatmış ve sürdürüyordu. TDF Genel Başkanı İsmail Şatıroğlu ve yönetim kurulu üyeleri, Gençlik Kolları Başkanı Oğuzhan Usta ve yine yönetim kurulu üyeleri, başta kızı sevgili kardeşimiz Büşra Ocaklı olmak üzere aile mensupları ve dostları merhum sanatçımızı bu yıl da ihmal etmediler. Erkan Ocaklı’nın cenazesi, bu yaşımıza kadar katıldığımız en kalabalık cenaze töreniydi ama bizim toplum ölüm yıldönümü kavramına nedense sıcak bakmıyor. Bu tabii ki unutulduğu anlamına gelmiyor, ancak bu da bir realite.
Maçka Dernekler Federasyonu nerede?
Herkesin gelmesini beklemiyorduk ama gözümüz Maçka Dernekler Federasyonu’nu aradı ister istemez. Geçen yıl yanlış hatırlamıyorsam başkan ve yöneticiler olmak üzere beş kişi gelmişti. Bu yıl sadece Ali Sarıtaş’ı ve her yıl aksatmadan gelen Alaattin Şahinler ağabeyi gördük. Alaattin ağabey dediğimiz gibi zaten her yıl geliyordu. Ali Sarıtaş başkana ise “Köylüsü olduğun için mi geldin yoksa federasyonu temsil amacıyla mı buradasın?” diye sormaya çekindik, tepkili bir cevap alabiliriz diye.
Kuruluşunu sevinç ve heyecanla karşıladığımız, ilçenin muazzam potansiyeli nedeniyle Maçka ve Trabzon adına çok şeyler beklediğimiz, kuruluş çalışmalarının başlangıcı uzun yıllar öncesine dayanan bir oluşumun son hali tam bir hayal kırıklığı. Başkan Osman Aydemir’le çok iyi görüşürüz. Büyüğünü küçüğünü tanıyan, siyaset ve ticarette başarılı çalışmalar yapan sevdiğimiz bir kardeşimiz. Amma ve lakin gazeteci gördüğü yanlışı yazmazsa görevini yapmamış olur. Ne yanlışını gördüğü kişi ve kuruma ne de topluma bir faydası olmaz. “Açıktan yazma. Gel yanlışımı bana söyle” diye bir şey yok. O gazetecilik değil danışmanlık benzeri bir branştır ve bizim halihazırda kimseyle öyle bir çalışma şeklimiz yoktur. Tabii burada sadece başkanı itham etmiyoruz. Federasyonun koca bir yönetim kurulu var ve üyelerinin hemen hepsi dernekçilikte son derece tecrübeli büyüklerimiz. Mevcut durumda bir problem görüyorlarsa yönetim kurulu üyesi olarak üzerlerine düşeni yapmaları gerekiyor. Görmüyorlarsa biz görüyoruz ve gazeteci olarak vazifemizi ifa etmeye çalışıyoruz.
Maçka Dernekler Federasyonu’nun bir an önce üzerindeki ölü toprağını atmasını ve her fırsatta “Trabzon’un en zengin ilçesi” diye tanımladığımız Maçka’ya yakışır hizmet ve faaliyetlerde bulunmasını temenni ediyoruz. Yoksa çok yazık olacak...