Medeniyetler tarihi konusunda uzman olmadığım için konu ile ilgili derin tahliller yapamayacağım. Fakat bu yazımda, geçmişte okuduğum ve içinde yer alan bilgilerin ne anlama geldiğini günümüzde daha iyi anladığım Prof.Dr. Halil İNALCIK tarafından yazılan “Rönesans Avrupası” adlı eserden esinlenerek birkaç hususu vurgulamak istedim. Sayın İNALCIK eserinde Rönesans ve Reform süreçlerinde, Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa tarihini nasıl etkilediğini vurgulamakta, Osmanlıların, bundan sonra yazılacak Avrupa tarihlerinde “karşı taraf” değil, taraflardan biri olarak yer alması gerektiğini belirtmektedir.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde ise, dünyada üç büyük medeniyetin bir çatışma içinde olduğu vurgulanmaktadır. Eserde, bu medeniyetlerin; Batı Medeniyeti, İslam Medeniyeti ve Çin Medeniyeti olduğunu belirtildikten sonra, Batı Medeniyeti temsilcilerinin diğer medeniyetlerin yayılmalarını ve etkin olmalarını önlemek üzere Birleşmiş Milletler, Dünya Bankası, NATO vb. uluslararası kuruluşları kendi istekleri doğrultusunda yönlendirdikleri anlatılmaktadır.
Son yüzyıldır dünyamızda yaşananları göz önüne aldığımızda, kitapta sözü edilen durumun doğruluğu bütün çıplaklığı ile gözler önüne sergilenmektedir. Sözünü ettiğim kitabın dışında çok sayıda başka eserler ve bilimsel çalışmalar da bunu doğrulamaktadır.
Günümüz dünyasına göz attığımızda, temsilcisi olduğumuz İslam Medeniyeti’nin bu hali ile insanlığın sorunlarının çözümüne yeterince katkı sağlayacak konumda olamadığını üzülerek ifade etmek istiyorum. Kendi coğrafyamıza ve insanlığa arzu ettiğimiz katkıyı sağlamanın tek yolu var, o da güçlü olmaktır. Olumlu etkisi bütün ülke çapında hissedilen kaliteli bir eğitimin, bilgi temelli hedefleri belli planlı çalışma ve üretmenin, gelir dağılımında adalet ve toplumsal uzlaşının güçlü olmamızı sağlayacak en önemli unsurlar olduğu ve bundan başka bir yolun da olmadığı unutulmamalıdır. Bunların tesisine odaklanmadığımız sürece medeniyetimizin temsil edildiği coğrafyada kan ve göz yaşının eksik olmayacağı bilinmelidir.
