Toplum olarak orta yolu bulamamak gibi bir özelliğimiz her hararetli tartışmada nüksetmektedir. Etraflıca düşünmek seçeneklerin olumlu ve olumsuz yanlarını birlikte değerlendirmek çoğu zaman mümkün olamamaktadır. Bazen isteseniz de değişik baskılar ve yönlendirmeler baskılar dolayısı ile bunun aksini yapamazsınız. Uçların rekabeti halinde geçen çatışmalar ise enerjimizi, motivasyonumuzu kaybetmemize ve iş verimimizi düşürmemize neden olmaktadır. Bu çatışma hali her meselede karşımıza çıkmaktadır. Bunlardan birisi de gündemimizi epey meşgul eden, zaman zaman da hararetli boyutlara ulaşan tarihimizin başlangıcının neresi olduğu ile ilgili tartışmalardır. Bu tartışmayı da genellikle devletlerin tarihi ile milletlerin tarihini birbirine karıştırarak sürdürmekteyiz. Toplumu etkileyen kesimler farklı dönemleri yüceltmek veya yok saymak konusunda birbirleriyle yarışmakta. Bir tarihçi ve toplum bilimci olmasam da bu tartışmalara ilişkin vatandaş olarak fikrimi belirtmek isterim.
Geçmişin her dönemi iyisi ile kötüsü ile bize aittir. Hangi dönem olursa olsun geçmişimizde herhangi bir döneme ilişkin bir çırpıda çok sayıda olumlu veya olumsuz özellik sayabilirim. Bir dönemi kutsamak diğerini yok saymak doğru bir yaklaşım değildir. Toplumun önüne sürekli uzak geçmişi varılacak nihai hedef göstermek, toplumun geleceğe bakmasını engeller. Bu uzak geçmişi yok saymak ise toplumu köksüzleştirir. Köksüz bir toplum ise kimliğini ve güvenini kaybeder. Kaybedilmiş kimlik ve güvensizlik ise yok olma ile sonuçlanır.
Uç fikirler her zaman uzmanlar, yöneticiler ve düşünürler tarafından tartışılabilir ve tartışılmalıdır da. Fakat toplumun geneli sürekli sözü edilen kişilerin tartıştığı uç fikirlerin peşinde koşturulmamalıdır. Doğru olan, toplumun genelinin orta yolda seyretmesidir. Sürekli uçlardaki toplumsal gezintiler sonu nereye varacağı belli olmayan maceradır. Toplumsal rota yeniliklere açık olmak koşulu ile orta yol olmalıdır.