Başlık, özet ve etiketlerde arandı.
Bu köşeyi hazırlayarak, bir halk oyuncunun gözünden bu eserlerin nasıl göründüğünü sizlere aktarmak ve bu konular üzerinde çalışmalar yapan sanatçılarımızın dikkatini çekmek istedim. Elbette benim yaptığım bu çalışma, sanatçılarımızın yaptıkları kadar zor değildi. Eğer sürçülisan ettiysem affola.
Eksik kalan kıyafet parçalarını, kemençenin bir türlü çizilemeyen yayını, vitrin mankeni gibi yüze sahip Karadeniz tiplemelerini ve daha nice absürt hataları bundan önce yazdığım on yazıda bırakıp, bu yazıyla beraber aralarından sıyrılıyoruz.
Son zamanlarda turizmin gözde bölgesi olan Karadeniz’de karşıma çıkan yöresel hediyelik ürünler hakkında bir değerlendirme hazırlamak istedim. En başından içinizi karartmak gibi olmasın ama yöresel hediyelik eşyalarımızdan bir hayli şikâyetçiyim.
Horon deyince akla ilk gelen merkezlerden birisi Akçaabat… Akçaabat’ın horona ve halk kültürüne olan bağını, verdiği değeri görmek için günün herhangi bir saatinde gerek ilçe merkezinde gerekse köylerinde bir iki saat turlamanız yeterli olacaktır.
Karadeniz Manşet sitesinde, bana ayrılan köşede sekizinci yazımı sizlerle paylaşıyor olmanın mutluluğu içerisindeyim. Bu köşede bir halk oyuncunun bakış açısıyla, görsel sanatlara emek veren sanatçılarımızın dikkatlerini çekerek farkındalık oluşturmayı hedeflediğimi bir kez daha hatırlatmak isterim.
Bu yazı serisine başladıktan sonra, çevremden konu edinmem için çeşitli öneriler gelmişti. Bu haftaki yazıma konu olan heykeller de onlardandı.
Kültür tüm parçalarıyla bir bütündür. Giyim kuşamı, yaşanan coğrafyayı, dillerde dolaşan türküleri, yemek çeşitlerini değerlendirirken bunları birbirlerinden bağımsız ele almak eksik yorumlar ortaya çıkarır.
Tonya Belediyesi 2006 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı’na yedi tipleme içeren bir heykel projesi teklifi sunmuş, kabul edilen bu projeden gelen ödenek miktarı düşük olduğu için sadece bir tipleme yapma imkânı olduğu anlaşılmış. Bunun üzerine, tercihen kemençe çalan bir “Temel” tiplemesi, Tonyalı heykeltıraş Cemal Güntepe’nin yorumuyla vücut bulmuş.
Bu yazıda kimlerin tarafından çizildiğini bilmediğim, fakat horon, kemençe ve Karadeniz dendiğinde çoğu zaman karşımıza çıkan üç farklı çizimi irdelemek istiyorum
Bu yazımda, belki etrafından defalarca geçtiğiniz, belki önünde fotoğraflar çekildiğiniz bir anıtta bulunan, gözden kaçtığını düşündüğüm detayları sizlerle paylaşacağım.
Başta horon ve kemençe olmak üzere, yöre kültürümüzü konu alan görsellerde, bir halk oyuncu olarak, dikkatimi çeken eleştiri detaylarını sizlerle paylaştığım bu köşede, bu sefer sosyal medyada, etkinlik afişlerinde, çeşitli alanlarda sıklıkla karşımıza çıkan bir karikatürü inceleyeceğim.
Bir halk oyuncu olarak, horon, kemençe ve Karadeniz kültürü üzerine görsellerle karşılaştığım zaman ilgim gereği tüm detayları inceleme gayreti gösteriyorum. Ve ne yazık ki, bu incelemelerimde çoğu zaman gözümü tırmalayan detaylarla karşılaşıyorum. Bu detayların sürekli tekrarlandığını fark edince, bu eserleri ortaya koyan kişilerin dikkatini çekmek, bundan sonra yapılacak olan eserlerde benzer hataların önüne geçmek, yani bir farkındalık oluşturmak ve kültürümüzün temsiline katkı sunmak adına bu çalışmalar hakkında eleştiriler yazmaya karar verdim.
Trabzon kimliği her şeye rağmen hayli baskın bir kimlik. Peki, “her şeye rağmen” derken neyi kastediyoruz?
Bir STK, hitap ettiği kitlenin ihtiyaç ve talepleri neyse onları karşılamaya yönelik faaliyetler gerçekleştirmelidir. Şu anda bu ihtiyaç ve taleplerde ön sıralarda horon ve eğlencenin olmadığı açıktır.
Star TV’de yayınlanan Kara Sevda dizisinin 72. Bölümünde ilginç bir sahne yaşandı. Koliva grubu, Nihan ile Kemal’i horona davet etti ve dünya birkaç dakikalığına güzelleşti.
Trabzon Dernekleri Federasyonu Gençlik Kolları, Şişli Cevahir AVM önünde kan bağışı etkinliği gerçekleştirdi.
İstanbul Uni-TS ve Yıldız Uni-TS, Trabzonlu İş Adamları ve Bürokratları Derneği’nin (TİAB) davetiyle Trabzon Park’ta buluştular. Gençler, TİAB takımıyla yapacakları halı saha maçı öncesi açık havada köfte ekmek nostaljisi yaparak daha sonra şömine başında sohbet ettiler ve horon oynadılar.
Fırat Üniversitesi Üni-TS grubu, Elazığ’da düzenlediği hamsi ve horon festivali ile Karadeniz rüzgarı estirdi. Grup, festivalle Elazığ-Trabzon arasında kültür köprüsü kurmayı hedefliyor
Trabzon futboldur, horondur, müziktir, gaydedir, kültürdür...
Bağcılar Meydanı 9.Geleneksel Hamsi Şöleni’nde farklı bir gün yaşadı. Çocuk, yaşlı ve her yaştan ilçe sakini ızgara ve kazanlarda pişirilen lezzetli hamsilerden tadarken, yöresel sanatçıların türküleri eşliğinde horon ve kolbastı oynadı. Şölende ilçe sakinlerine 3 tonluk hamsi ziyafeti verildi.
