Anneme
Ben geldim anne, Ne diyeceksem artık sana, Hızlı adımlarla düştüm yollara. Yürürken, gözlerim buğulandı soğuktan; Her adımda kendime rastladım,
Başlık, özet ve etiketlerde arandı.
Ben geldim anne, Ne diyeceksem artık sana, Hızlı adımlarla düştüm yollara. Yürürken, gözlerim buğulandı soğuktan; Her adımda kendime rastladım,
Bazen içten bir ses gelir. Sesin içinde saklı bir ses. Yüklenmiş çok kötü vehimler; Korku dolu endişeler;
Yolu yavaş yürü, ey güzel insan; Boyunda, posunda, zarafetin var. Mermer gibi duran, sel gibi akan; Gönüllere matuf, marifetin var.
Oy kelebek; Nereden geldin sen? Konacak yerin mi kalmadı, Çekip gitmek varken?
Bize tırıs giden, korkak at değil; Dört nala nefessiz, koşanlar lazım. Fitne fesat ile, bozanlar değil; Bir çeri misali, koşanlar lazım.
Bugün hava güzel öğretmenim, Guguklar ötmeden kalkalım. Karne heyecanımı, Sizinle paylaşmaya ayıralım.
Yorulunca anlıyor insan; Göynümüş meyvenin hazsız tadını; Kadim dostun kim olduğunu; Telefon klavyesinde, ezberlediğin isimlerin yolunu;
Gelme bayram gelme, gücümüz yok. Hatırlatma bize kaybettiklerimizi; Üzme bizi…
Değerli yazarımız İrfan Elbir, uzun bir aranın ardından eşsiz şiirlerinden biriyle yeniden bizlerle...
Giresun’da imam olarak görev yapan oğlunu ziyarete gelen Siirtli aile, geri dönüş yolunda kaza yaptı.
Vakit geçirmeden büyük bir “bir arada yaşama pratiği” kültürü ve yeteneği geliştirme çabasına girişilmelidir. Türkiye nüfusunu oluşturan yapıların arasında derin çatlaklar olabilir, fakat bunlar aşılmaz değildir. Dünyada nüfusu yekpare ve homojen bir toplum yoktur.