Ey, anneler babalar:
Çocuklarınız dünyanın en muhteşem varlıkları…
Varlıkları ama… Bunu siz maalesef bilmiyorsunuz?.
Bunu bilecek: Bilginiz, birikiminiz, kültürünüz yok ki, nereden bileceksiniz!.
Ah yetkililer, ah sizden öncekiler… Sizleri iyi yetiştirmedi ki!.
Şimdi siz bu sözlerimden dolayı onlara değil de bana kızmaktasınız!.
Sizler de birikiminiz var diye, biliyorsunuz diye çocuklarınıza ha bire akıl öğretip, baskı yapıp onları kendiniz gibi yetiştirmeye çalışıyorsunuz.
Sahi: Siz kendinizden memnun musunuz ki onları da kendiniz gibi yetiştirmeye çalışıyorsunuz!?.
Siz anneler, babalar, ne yaptınız sahi:
Ne ürettiniz, bu çağa o ihtişam yüklü beyinlerinizle neler hediye ettiniz?.
Neyi icat ettiniz?.
İnsanlığı kurtaracak neler yaptınız?.
Sizin gayretinizle bir yaprak dahi salınmadı…
Yaşadığınız müddetçe hep kolaycılığı seçtiniz…
Hep baskıcı ve taklitçi oldunuz…
Çocuklarınıza da bunları öğretmeye çalıştınız.
Çünkü öyle yetiştirilmiştiniz…
Açık denizler sizi beklerken kendi limanınızda demirlemiş küflü gemilerden başka nesiniz ki?.
O altın nesil çocuklarınızı küflü gemi yapmak için ne de çok gayret sarf ediyorsunuz…
Eğitimde de kendinize benzer öğretmen bulabilmek için seferberlik ilan ediyorsunuz…
Ne tarihinizin bilincindesiniz, ne mazinizin…
Ne çağın bilincindesiniz, ne geleceğin…
Ne inancınızın bilincindesiniz, ne dininizin…
Ne atanızın bilincindesiniz, ne kültürünüzün…
Ne kalitenin bilincindesiniz, ne de üretimin…
Ama siz her şeyi en iyi biliyorsunuz…
Üstelik bir de o cahilliğinizi çocuklarınıza baskı ile yapıştırmaya çalışıyorsunuz…
Bıraksanız, o muhteşem varlıklar olan çocuklarınız kendilerini kurtaracak belki de…
Belki de dünyaya çok güzel değerler kazandıracak…
Ama yok, onlar da sizin gibi olmalı… Onlar da taklitçi ve teslimiyetçi olmalı…
Tekrar diyorum: Sizin çocuklarınız dünyanın en muhteşem varlıkları…
Ya hu: onlar sizin çocuklarınız ve bu çocuklarınız dünyanın en zeki, en candan, en iyi çocukları…
Anlamıyor musunuz: En iyi çocukları…
Demek ki sizde yine de bir cevher varmış da Allah sizlere böyle güzel nimetler vermiş…
Siz kendi o yeteneksiz ellerinizle, üretmek bilmez beyinlerinizle o çocuklarınızı heba ediyorsunuz…
Bizzat kendiniz kendi geleceğinizi perişan ediyorsunuz…
Uçuruma atıyorsunuz… Bunu anlamıyor musunuz!?.
Önce kendinizi bilin ve görün ki:
Sahi biz bu dünyaya ne verdik… Ne ürettik…
İnsanlığın istediği iyi bir vatandaş,
Mevla’nın istediği adaletli, üretken, paylaşımcı iyi bir kul olabildik mi?.
Hadi çekinmeyin sorgulayın kendinizi…
Ah, anne babalar… Kendilerinizi samimiyetle sorgulasanız çoğunuz sınıfta kalırsınız…
Bilin ki: sizin karneniz çok kötü… Gurur yapmayın: inanın karneleriniz çok kötü…
Ama siz çocuklarınızın karnelerinin kendi karneleriniz gibi olmasını istiyorsunuz…
Dünyanın en zeki çocuklarını: ellerinizle, kucağınızla, bilinçsizliğinizle büyüttükçe aptallaştırıyorsunuz!.
Acı ve gerçek olan bir şey de şu ki:
Etkili yetkili kişiler de, onlar da anne-baba… Onlar da çözüm arayacak yerde onlar da sizler gibi kendi muhteşem varlıklarını kendi elleri ile yok edip duruyorlar…
Aslında, tüm bunları görüyorsunuz veya bizzat şahit oluyorsunuz:
Göz göre göre bu muhteşem varlıkları beceriksizliğinizden, hırsınızdan, egonuzdan, doyumsuzluğunuzdan dolayı kendinize benzete benzete büyütüyorsunuz…
Nice olağanüstü zekâları böylece aptallaştırıyorsunuz.
Evet, dünyanın en zeki çocuklarını egonuzdan dolayı aptallaştırıyorsunuz.
Evet, evet bizzat siz kendiniz: O anlamsız-doyumsuz hayallerinizden, arzularınızdan dolayı bu aptallaştırmayı yapıyorsunuz…
Ey yetkililer, ey sizler de: Bilin ki eğitim vermiyorsunuz, sadece öğretiyorsunuz…
Hantal bilgileri o güzel beyinlere yığmaktan başka bir şey yapmıyorsunuz…
Bu kafa ile mümkün mü: Yorum kazandıramazsınız, düşündüremezsiniz…
Hele, eleştiri kültürü hiç mi hiç veremezsiniz…
Sizin bunlara zerrece tahammülünüz yoktur ki…
Siz ancak robot yetiştirirsiniz…
Şu Batılılara söyleyin de o kadar büyük uğraşlarla yapay-robot beyinler yetiştirmek için gayret göstermesinler, sizin yetiştirdiğiniz robotları onları verin onlarla idare etsinler…
Şaka bir yana:
Ey, anneler babalar… Yahu o muhteşem varlıklar sizin çocuklarınız… Nasıl kendi ellerinizle onları çağın girdaplarında boğup öldürebiliyorsunuz…
Onları geleceğin kölesi yapıyorsunuz…
Bu gidişle sizin yatacak yeriniz olmayacaktır…
Sizi yaşlılar evleri bile paklayamayacaktır…
Bizden söylemesi ve uyarması!.