KORKU, bizde hiç olmayan bir şeydi!!.
“Akıllı düşünene kadar deli ırmağı geçer”di!..
Böyle vardık biz Viyana kapısına. Böyle şahlandık tüm dünyada…
Çin Seddi böyle kuruldu. Korkak değillerdi Çinliler... Bizler çok korkusuzduk…
Bu yüzden çok büyüktük.
O zamanlar sapına kadar Türk’tük.
İmdi:
Korkmamak gerek…
“Kervan yolda dizilir…”
Biz yola yiğitler olarak çıkalım, hesabı onlar yapsın!!.
Korku telaş: demektir. Telaş şaşırmak, her şeyi birbirine karıştırmak demektir.
Yaşamı karman çorman yapmak demektir.
Geri adım demektir korku. Geri adım baştan kaybetmektir tüm davaları.
Korksaydık mesela Çanakkale savaşında, şimdi kilotumuza kadar esaret altında olurduk.
Koksaydık Anadolu’yu yedi düel işgal ettiğinde, donumuzu bile almış olurlardı elimizden.
Biz bir korkmasını bilmeyiz aslında.
Derler ya: her şeyin takliti yapılır… Cesaretin asla!..
Allah bize bunu tarihten nasip etmiş, kandan, candan, doğuştan nasip etmiş…
Daha ne isteriz Allah’tan!..
Korku başbelasıdır iyi biline. Türk’ün ölümüdür bu daha iyi biline.
Korku yok, bugüne kadar Türk ölmediğine göre.
Tabii, biliriz ki: bu çağda savaşın galibi olmaz.
Açık ara zafer kazanan bile yenilmiş olur.
Ülkesi biter, teknolojisi söner… Yıkım çok kötü sonuçlar doğurur.
Amenna, bunları biliyoruz. Bunlar böyle…
Tabii ki böyle anlarda sabredeceğiz, kırk ölçüp bir biçeceğiz.
Lakin, insanlığa da (insanlık kaldı ise tabii) korkusuz olduğumuzu, gerekirse hak için, hukuk için, mazlumlar için zalimleri ve dünyayı yakabileceğimizi de göstermeliyiz.
Artık Türk’ün Ergenekon’dan çıkma zamanı çoktan geldi de geçiyor bile.
Bugünkü olaylar da yeniden doğuşumuza vesile olur inşallah!.
Velhasıl dostlar bizde hiç olmayan bir şeydir korku.
Biz korku filimlerinde kahkaha ile gülen nesilleriz.
Biz, korkuyu yaşamın tadı tuzu olarak biliriz.
Biz korku ile dalga geçen tek milletiz.
İyi tarafımıza geldiğinde korkuyu korkutmamak için onunla şakalaşırız.
Bir “yüz senedir” şöyle bir köşemize çekildik diye, unutmuş olbilirler…
Merak etmesinler biz kendimizi onlara çok iyi hatırlatırız.
Deli/kanlıyız, deli/gözüz, gözü/karayız…
Lakin: “Yurtta sulh cihanda sulh” diyerek biraz daha beklemek erdemliktir tabii.
Ha bir de: şu unutulmamalıdır ki: tarih boyunca bu millet korkmuyorum diye, hiç de ucuz kahramanlıklara kalkışmamıştır!.
Belki düşman tarihin tozlu sayfalarını raflarından indirir de akıllanır.
Korku onların öz malıdır çünkü!!.