Bakın siz, bu sözlerimi hiç sevmeyeceksiniz:
“Biri yer biri bakar kıyamet ondan kopar…”
Dünyada 1,5 milyardan fazla kilolu var.
1,5 milyar insan da açlıkla mücadele ediyor.
1,5 milyar zengin, 1,5 milyar yoksulu çok rahat doyurabilir.
Her 60 dakikada 300 çocuk açlıktan ve bakımsızlıktan ölüyor.
10 milyon insan kötü beslenmeden ölüyor…
Milyarlarca gıda çöpe atılıyor.
Yılda 4 milyar ekmek çöpe atılıyor.
Lüks otellerde çılgın israf sınır tanımıyor.
ABD’de halkın %35’i obezite…
Bunlar zayıflamak için “milyarlarca dolar” harcıyor.
Ve en acısı Emperyalistler hala o fakir ülkeleri
acımasızca sömürmeye devam ediyor.
Bu yetmezmiş gibi, size yaşama hakkı yok dercesine
fakir ülkeleri savaşlarla kan gölüne çeviriyorlar.
Anlatamadıklarımızla daha nice nice sömürüler yaşanıyor…
Bu sözler gerçekten de çok acıymış değil mi?.
Peki bizler bunları bildiğimiz halde ne yapıyoruz:
Mesela: gece yattığımızda bunları düşünmekten gözlerimize uyku girmiyor.
Mesele: “yoksullara yardım” kampanyalarına bir sürü destek veriyoruz.
Mesela: çevremizde kim varsa onları uyarıyoruz.
Herkesin yardım etmesini sağlıyoruz.
Zenginden alıp fakire veriyoruz…
“Toprak işleyenin, su kullananın,” diyoruz ve uyguluyoruz.
Zekâtımızı tam tamına veriyoruz.
Hatta sadaka, fitre yardımlarını da hiç aksatmıyoruz.
“Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir,” hadisine uygun yaşayabiliyoruz.
Fakire karşı çok cömert davranıyoruz.
Ramazanlarda zenginlere değil de yoksullara iftar veriyoruz.
Okullardaki fakir çocukları giyindirip sevindiriyoruz.
Fakir çocukları her gün doyuruyoruz.
Yaptığımız hayırları kimsenin başına kakmıyoruz.
Hayır yapamadığımız gün insanlığımızdan utanıyoruz.
Fakirlere yardım vakıflarından hiç çıkmıyoruz.
O çorbada bizim de bir tuzumuz bulunsun, diye bir tek tuz dahi olsa veriyoruz.
Bir tek tuz dahi olsa hala yardım yapmadıysanız…
Hatta makam ve servet yapmak için her yolu mubah sayıyorsanız…
Sahi siz nesiniz?.
İnsan bile değilsiniz de / Nesiniz!?.
Siz insan olamazsınız / Hayvan da olamazsınız tabii!.
Kuranî ifade ile siz hayvandan aşağı bir varlıksınız.
Eşref-î mahlûklar yanında eşek-î mahlûklar bile değilsiniz.
Domuz geldiniz, obezite gideceksiniz.
Yediğiniz haramları geniş beden konfeksiyonlara vereceksiniz.
Yetmedi: diyetisyenlerin kölesi olarak o aşağılık son nefesinizi vereceksiniz.
Hiç de ağır değil sözlerim…
1,5 milyar “zengin obezite” istese tüm dünya fakirlerini doyurabilir…
100 tane “zengin” tüm yoksulları kurtarabilir.
On tane “adam gibi lider” tüm savaşları bitirebilir…
Kendini insanlığa adamış “bin tane ilim ehli” bütün savaşları sonlandırabilir.
Halk, kitleler halinde mücadele verse bu işleri halledebilir.
Bunlar olamıyorsa demektir ki her birimizin o kadar aşağılık tarafı var ki…
Başka ne diyeyim!..