Biz kimsenin özgürlüğünü engellemek için yola çıkmış bir millet değiliz.
Hatta aksine, özgürlükten yanadır tavrımız.
Ortadoğu, kan gölü olmuş ve çok kötü parçalanmaktadır.
Peki, Ortadoğu’nun son elli yılındaki gelişmelerinde bizim bir dahlimiz var mı?.
Aslında bugüne kadar çok sönük bir dış siyaset izlediğimizden dolayı hep dertli değil miydik?
Yani: Avrupa’nın en küçük devleti bile Ortadoğu’ya çomak sokabiliyorken, biz ancak seyirci kalıyorduk.
Yemen’den Gürcistan’a, Afganistan’dan Tunus’a bölge devletlerini son yüzyıldır Avrupa sömürüyor ve yönetiyor.
Bölgede bir kan akıyorsa asıl büyük suç ‘Batı’nındır. Diğer suçlar da etkili yetkili bölgesel liderlerindir tabii...
Bölgedeki liderlerin hiçbirinin özgür iradesi yoktur. Her biri Batılı bir devletin oyuncağı olmuş kuklalardır.
Bunun bugün en açık ispatı İsrail’in hiç çekinmeden “Barzani Referandumunu ve bağımsızlığını” destekliyor olmasıdır.
Zaten, bu bölgede bağımsız bir Kürt devleti mümkün değil olamayacaktır.
Olamayacaktır çünkü: Barzani bağımsızlığı kazansa bile dört yönü onu kabul etmeyecek devletlerle çevrilmiş öyle kalacaktır. Türkiye, İran, Irak, Suriye hiçbiri yapısı ve menfaati icabı ona geçit vermeyecektir.
Çünkü bu devletlerin her birinde Kürt nüfusu vardır ve Barzani’nin bunlara karşı zaafı olacaktır. Dolayısıyla bu dört devlet mümkün değil kendi altını oyacak hatalar yapmayacaktır.
ABD, Suriye’de bir Kürt devleti daha kurma niyetindedir. Bununla bağlantılı Akdeniz yolunun açılması denenecektir. Bu Türkiye ile Suriye’yi birbirine yaklaştıracak ve böyle bir oluşumun yapılması mümkün olamayacaktır.
Kurulacak Kürt devleti İsrail’e yaslanacak onun uydusu gibi davranacaktır. O zaman da buna İran ve ona yakın duran Irak hiç müsaade etmeyecektir. Bu Türkiye – İsrail ilişkisini bozar duruma gelecektir.
Batı, (bir başka değişle: ABD, AB ve İsrail) bölgede gevşek bir federe yapı oluşturma gayretindedir. Bu da taşıma su ile değirmen dönmesi anlamına gelecektir ki mümkün olamayacaktır. Bu konuyu açarsak: İsrail, Kürtler, Ermeniler ve Gürcistan bir araya gelir ve bir federe birlik oluşturur. Burada Ermeni nüfusu buna yeterli değildir bu bir, Gürcistan’ın yapısı bu birliğe uygun değildir bu iki, tüm Kürtleri bu birliğe sokmaya çalışmak yeni parçalanmalara sebep olur bu üç, buna bölge devletleri hiç müsaade etmez bu dört, ayrıca artık Batı bu projeyi hayata geçirecek kadar güçlü değildir bu beş…
Ayrıca, olaylar bu denli ciddiye dönmeye başladığı zaman tarih de gündeme gelecektir. Bu kez devreye: “Misak-i Milli ve Ankara Anlaşmaları ve Türkiye’nin garantörlüğü” girecektir.
Peki o zaman durum nedir?.
Durum şudur ki: Türkiye’nin cesur, samimi ve ileriyi gören projeci tavrı İran, Irak, Suriye ile iyi ilişkileri her şeyi belirleyen olacaktır.
Sonuç: Barzani mecburdur referandumu erteleyecektir.