Ben geldim anne,
Ne diyeceksem artık sana,
Hızlı adımlarla düştüm yollara.
Yürürken, gözlerim buğulandı soğuktan;
Her adımda kendime rastladım,
Hem ağaç dallarında, hem yol kenarında.
Alnımdaki kırışıklıklar dondu,
Buz gibi Şubat soğuğunda.
Ben geldim anne,
Bu sefer kirletmedim, baklava dilimi ördüğün beyaz kazağımı.
Bak pantolonumun dizleri de yırtılmamış.
“Tam beş sene giyersin” dediğin,
Kara lastiklerim ayağımda.
Ne zaman yıkadığımı hatırlamadığım,
O siyah saçlarım alnımda, kaşımda.
Ben geldim anne;
Belki vakti değil gözyaşı dökmenin;
Ama olsun,
Yüzümü yıkadım karla erimiş suda;
Sakın olup bitenleri sorma bana;
Yalnızlık, arsızlık, kabalık,
Dönsen dört bir yana.
Kavgalı dayı, emmi, hala,
Hasım olmuş, küs olmuş bacı, kardeş,
Ayrık otları baharda,
Dikenler yazda,
Batarlar yüreğime,
Diyemediklerim saklıdır bağrımda,
Ben geldim anne:
Hadi kara ateş zincirine asılı Hacı Şakir sabunu ile yıka beni,
Molla Hasan’ın ırmağında.
Sonra kirli çamaşırlarla kurula,
Toplanalım kardeşler bir arada;
Sen seyret biz geçelim hizaya,
Tek bir bakır sahanın etrafında,
Tek bir yuvarlak yer sofrasında.
Hele bir kalk gel anne;
Gör hali pür melâlimizi;
Geride bir şey kalmış mı halâ;
Herkese yetiştik, kendimize geç kaldık anne;
Tutsak ateş, bıraksak boşluk;
Kaçtım, sığındım çocukluğuma;
Kendimle ağladım anne;
Sen yoksun ya,
Kirlendik anne;
Bu şehirde, bu mahallede, bu sokakta;
Çok fena kirlendik.
Ne kadar temizdik halbuki;
Kül suyu ile yıkanmış önlüğümüzle, çamaşırlarımızla;
Dedim ya sorma bana;
Bak heybemi boca ettim sana;
Kırdım mı seni yoksa?
Ben geldim anne;
Babamın berduşu;
Senin hayırsızın;
Ellerim koynumda.