“Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur” sözü bir kalıp halinde, heyecanlı tartışmalarda başvurulan her sözün sonunda kullanılan bir deyim olmuştur. Aslında bu sözü ilk defa kullananın kim olduğu da belli değildir. Çok önemli de değildir. Daha ziyade Türk Milletine alenen düşmanlık edenlere karşı, birlik ve beraberlik adına kullanılmıştır.
Dünyada imparatorlukların bitmesi ve milletler mücadelesinin başlaması ile, ülke sınırları dışında kalan kardeşlerimiz için hep mücadele içinde olmuşuz, onlar hep ihanete uğramışlar, hep acılar çekmişler. Yani bu söz boşuna söylenmemiştir. Bir dayanağı vardır.
Peki yaşamış olduğumuz bu çağda, bu slogana sımsıkı sarılmak ne kadar doğrudur acaba? Hiç böyle bir soruya muhatap oldunuz mu bilmem? Hâlbuki, Türk’ün Türk’e düşman olduğunu gösterecek o kadar çok olay ve sebep var ki, nasıl anlatsak bilemiyorum?
Mesela, nacizane, benim tarih okumalarımda hep düşünmüşümdür..
Yavuz Sultan Selim, Şah İsmail neden savaştı acaba? Bu bir mezhep savaşı idi diyenler olabilir. Ama, o zamanki Memlûk Devleti hem Türk, hem de Sünnî idi.
Yıldırım Bayezid ile Timur savaşlarına ne demeli? Bunların ikisi de Türk değil mi idi? Hangi Türk kazandı, hangi Türk heba oldu peki? Bayezıd’ı perişan eden Timur’un o muhteşem imparatorluğundan geriye ne kaldı?
Bazı tarihçiler Karamanoğulları’nın Sultan Murat’a sürekli sefer düzenlemesi sebebi ile, İstanbul’un fethini elli sene geciktirdiğini yazarlar. Bu neyin nesidir?
Ya Bayezıd’ın oğulları arasındaki savaş, Fetret devrine ne demeli? Savaşı kaybedenin düşmana sığınıp Osmanlı’ya karşı cephe açması ne kadar acıklı bir durum değil mi?
Çok kısa bir tarih aralığından bahsettik, bugüne yaklaşmadık bile. Bu konuda ciltler dolusu kitaplar yazılabilir.
Peki Türk’ün Türk’ten başka dostu hiç olmadı mı? İstiklal mücadelesinde Pakistan, Bangladeş bize fedakârca yardım elini uzatmadı mı? Kıbrıs savaşında Libya bize destek vermedi mi? Son zamanlarda Katar yanımızda değil mi?
Peki, Azerbaycan’ın işgal edilmiş toprağını kazanma savaşında Türkiye topyekûn Azerbaycan’ın yanında yer alırken; kan kardeşi dediğimiz diğer Türk Cumhuriyetlerinden bir tek minnacık ses duydunuz mu? Bütün çağrılara, davetlere rağmen bu devletlerden Azerbaycan davasına bir destek iması gören oldu mu? O Türk Devletlerinin devlet başkanlarının adlarını bilen duyan var mı? Türkiye Cumhuriyeti Devletine bir ziyaretlerini gördünüz mü?
Ben niye bu alana girdim bilmiyorum. Biraz gerilerde kalması gereken bu anlamsız söz ve sloganın artık bugün herhangi bir kıymet-i harbiyesi var mıdır, onu da bilmiyorum?
Son sözüm şudur;
“Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur” sözü artık miadını doldurmuştur. Bunu söylerken, Türk’ün hiç düşmanı yoktur, ona hiç kimseden zarar gelmez gibi bir saçmalığı da asla iddia etmiyorum. Bin yıllık devlet tecrübemiz bize şunu göstermiştir. Milletlerin dostları veya düşmanları olmaz, çıkar ilişkileri olur. Nokta.